donderdag 19 juni 2014

Pinkpop deel 2

Waar was ik gebleven? Dag twee. De zondag. Nou als jullie even hebben. Zondag was, naar onze verwachting de allerleukste dag. Voor mij omdat Chef'special kwam en voor Jasper omdat hij heel veel zin had in the Kooks en Arctic monkeys. Oh en John Newman zou ook komen. Rudimental. Kortom. Genoeg leuke dingen om naar uit te kijken.


We werden wakker zondag ochtend na een verassend goed nachtrust. Oke, oke ik heb wel eens betere nachten gehad, maar ik had dit zeker niet verwacht. Uitgerust en wel (uch) kwamen we de tent uit gerold. Ik wilde eigenlijk wel douchen, maar omdat de klok het uurtje van acht al was gepasseerd, besefte ik mij dat de rij misschien wel langer zou zijn dan die voor de Primark als hij voor het eerst geopend wordt. Jasper zijn mams was zo verstandig om ons vochtige washandjes mee te geven dus schoon werden we toch wel. En als we dat al niet waren hadden we misschien even vijf minuutjes langer buiten moeten blijven zitten. Binnen no time veranderde heel de camping in een grote modderpoel. Het kwam met bakken uit de hemel. Heldere flitsen werden gelijk opgevolgd door scherpe, oorverdovende donders. We hebben het kampvuurlied maar gezongen. In de tent. Zonder kampvuur. Binnen een uurtje was het ook weer voorbij en konden we weer naar buiten. Zodat Jasper met zijn complete kuit in een gat kon stappen die natuurlijk was volgelopen met water. Om vervolgens dat vijf minuten later in een andere plas weer de toen. Misschien wel het mooiste moment van het hele weekend. Sorry Jasper, Ik hou wel van je hoor!


Het was inmiddels weer tijd om naar het festivalterrein te gaan. Daar wilden we optijd zijn zodat ik nog even mijn telefoon op kon laden en zodat we op tijd waren bij Chef'special. Vanaf de HI telefoontoren/oplaadpunt/chillhoek hadden we mooi zicht over het hele terrein en de drukte die langzaam het terrein op kwam. Hup, telefoon was geladen. We konden naar Chef'special. Jasper stelde voor om even te kijken hoe druk het was in de voorste hekken. Misschien konden we wel vooraan staan. Ik geef niet zoveel om vooraan staan, maar als het zou kunnen zou het wel leuk zijn. En ja hoor! Er was plek zat. Een aantal mensen zaten op de grond te wachten tot het feest begon. Dan ben ik ook wel het beroerdste persoon met de langste benen die gewoon over je heen stapt. Oeps! Foutje! Sorry! En daar stonden we. Helemaal vooraan. Ik kon ze bijna ruiken. Guido, Wouter, Jan en Wouter Jerry stonden al op het podium de techniek te fixen. Het begon al helemaal te kriebelen sinds die keer dat ik ze had gezien in de Duycker. Na een half uur wachten begon de muziek. En daar kwamen ze nog een keer oplopen. En DAAR kwam Joshua. Ik was helemaal over mijn toeren. Het eerste wat ik zei was : ''Hey kijk, Josh heeft een shirt van G-star aan'' Jasper keek me aan alsof ik in een koe was veranderd. Ik kreeg een blik terug van *lekker belangrijk?!* ach, prioriteiten. Ze begonnen met Julie. En ze hebben samen met kleine kerel Duco biggest monkey gespeeld. Ze eindigde met een heel magisch moment. In your arms. Iedereen zong mee ! Ook toen ze al van het podium waren. Ik kreeg de tranen in mijn ogen. Zo mooi! Een meisje achter mij begon daadwerkelijk ook heel hard te huilen. Haar vader was een tijdje geleden overleden en dat is waar het nummer over gaat. Toen hebben we even staan knuffelen. Wat er allemaal al niet kan op pinkpop.
Daarna gelijk door wat Chef'special zou gaan signeren in de tent een half uurtje later. Oh my fucking god! Ik zou ze gaan ontmoeten. Ik heb in de tent nog even snel Passing Through, hun nieuwste album gehaald, om te laten signeren. Na een kwartiertje in de rij stond ik voor ze. Stamelend. Ik durfde niks te zeggen. Het enige wat ik zei was HOI! En Wouter Jerry lachte heel leuk en zei hoi terug. Vervolgens zij ik :''Jongens, jullie zijn echt geweldig! Jullie muziek! Wauw!'' Waarom Wouter reageert met ''Nou, jij bent ook geweldig!'' Je kan je voorstellen dat ik bijna op de grond lag. Holy. Shit. I just died!




Jasper sleepte mij aan mijn haren mee. The Kooks waren al lang begonnen en hij moest en zou erheen. Ik zweefde op mijn wolkje achter hem aan. De cd tegen mijn lijf gedrukt. Zingend in mijn hoofd. In your arms i feel save... In your arms I feel save.. Jasper vond the kooks cool. Ik lag heerlijk te verbranden in het gras. Het was duidelijk dat na the Kooks even water gehaald moest worden. En waar kan dat beter dan bij de drukste waterstand achter 3FM Stage. Precies! Nergens. We hebben er een half uur gestaan en zoveel mogelijk meegenomen als dat we konden. Op de achtergrond speelde Rudimental een aantal bekende nummers. Erg mooi, maar ik kon er nou niet echt van genieten in een status van bijna flauwvallen. Snel doorracen naar MainStage. Daar zou Ed Sheeran gaan spelen. EN ik had Esther beloofd dat ik even de groetjes zou doen. Kennen jullie dat moment tussen het applaus en het moment dat de artiest gaat spelen? Die stilte? Juist. Weetje wat er toen over het veld klonk? ''HEY ED! GROETJES VAN ESTHER!!!'' En toen begon hij met spelen. Mijn taak was volbracht dus ik lag heerlijk in de zon te chillen. Jasper had honger. Ik ook. Tijd voor eten. En veel tijd hadden we niet want daarna zouden we nog naar Editors. En naar John Newman. En natuurlijk naar de afsluiter. Arctic Monkeys. Alles volbracht. Alles was gaaf. Alles was geweldig. Ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat dit de allermooiste dag in mijn leven was tot nu toe. Ik ben helemaal uit mijn dak gegaan. Ik heb gegild. Geschreeuwd. Gejankt. Gelachen. Met 50.000 nieuwe vrienden is dat het allemaal waard !

Oke, oke. Ik heb het laatste stuk een heel groot deel ingekort. Anders worden dingen veel te lang. Binnenkort deel 3 van mijn pinkpop verhaal.

Lots of Love,
Sophie


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen